JeanFashionZone EST. 1980s

กลิ่นอาหารหรือควันติดกางเกงยีนที่ยังไม่อยากซัก จัดการอย่างไร

กลิ่นอาหารหรือควันติดกางเกงยีนที่ยังไม่อยากซัก จัดการอย่างไร
ที่มา: Wikimedia Commons

เช้าวันถัดจากมื้อหมูกระทะกับเพื่อน กางเกงยีนที่พาดไว้บนเก้าอี้ยังส่งกลิ่นควันถ่านจางๆ ออกมาทันทีที่หยิบขึ้นมา ผ้าไม่ได้เปื้อนอะไร สียังสวย แค่กลิ่นที่ยังไม่ยอมไปไหน

ปัญหาที่ไม่ใช่ความสกปรก

กลิ่นแบบนี้ต่างจากกลิ่นเหงื่อหรือกลิ่นอับ เพราะมาจากภายนอกล้วนๆ ตัวกางเกงอาจเพิ่งใส่ครั้งเดียว ถ้าจับซักทุกครั้งที่ไปร้านปิ้งย่าง ยีนจะซีดและเนื้อผ้าล้าเร็วกว่าที่ควร โดยเฉพาะตัวที่ตั้งใจเลี้ยงรอยเฟดไว้

คนที่ดูแลยีนสะสมจะรู้ดีว่าการลดจำนวนครั้งที่ซักคือหัวใจของการทำให้ยีนเก่าอยู่กับเราไปอีกหลายปี คำถามจึงไม่ใช่ว่าจะซักไหม แต่คือจะไล่กลิ่นอย่างไรโดยไม่ต้องพึ่งน้ำกับผงซักฟอก

ทำไมยีนเก็บกลิ่นได้ดีนัก

ผ้าเดนิมทอจากฝ้ายเส้นหนา แน่น และมีขนผ้าเล็กๆ อยู่ทั่วผิว ควันจากถ่านหรือไอน้ำมันจากกระทะเป็นอนุภาคละเอียดที่ลอยมาเกาะตามช่องว่างเหล่านี้ ยิ่งผ้าหนา กลิ่นก็ยิ่งมีที่ซ่อนมาก

ห้องครัวในบ้านก็เป็นต้นเหตุได้ไม่แพ้ร้านอาหาร วันที่เจียวกระเทียมทีละมากๆ ไว้โรยข้าวต้ม กลิ่นจะลอยติดทุกอย่างที่อยู่ในห้อง ยิ่งถ้าใช้กระเทียมพันธุ์พื้นเมืองจากลำพูนที่หัวเล็กแต่หอมฉุน ก็อาจได้กลิ่นติดผ้ามาเต็มๆ จนถึงตอนเข้านอน

อีกเหตุผลคือความชื้น ผ้าที่อุ่นและชื้นจากตัวเราจะดูดกลิ่นได้ดีกว่าผ้าแห้ง กางเกงที่ใส่นั่งในร้านร้อนๆ นานหลายชั่วโมงจึงเก็บกลิ่นไว้มากกว่ากางเกงที่แค่เดินผ่านหน้าร้าน

ส่วนวิธีที่ได้ยินต่อกันมา อย่างการเอายีนเข้าช่องแช่แข็ง เป็นอีกเรื่องที่มีรายละเอียดของมันเอง อ่านได้ในความเชื่อเกี่ยวกับยีนที่คนพูดถึงกันไม่หยุด

ลองแบบนี้ก่อนตัดสินใจซัก

ไม่จำเป็นต้องพึ่งน้ำหอมฉีดผ้า เพราะกลิ่นหอมจะกลบกลิ่นควันไว้ชั่วคราว พอกลิ่นหอมจางก็จะเหลือกลิ่นผสมที่ไล่ยากกว่าเดิม

แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าพอแค่นี้หรือต้องซักจริง กลิ่นควันถ่าน ควันบุหรี่จางๆ หรือกลิ่นเครื่องเทศที่ติดมากับอากาศ ส่วนใหญ่ผึ่งลมแล้วหาย แต่ถ้าดมแล้วยังได้กลิ่นหืนของน้ำมัน มีจุดเปื้อนที่จับแล้วลื่นมือ หรือกลิ่นกลับมาทุกครั้งที่ผ้าอุ่นขึ้นจากตัวเรา แปลว่ามีคราบจริงเกาะอยู่ในเนื้อผ้า และถึงเวลาที่ต้องซักแล้ว