JeanFashionZone EST. 1980s

ถ่ายรูปรอยเฟดยีนให้เห็นรายละเอียด แสงแบบไหนทำให้สีครามดูจริง

ถ่ายรูปรอยเฟดยีนให้เห็นรายละเอียด แสงแบบไหนทำให้สีครามดูจริง
ที่มา: Wikimedia Commons

รูปแรกถ่ายตอนสามทุ่มใต้หลอดไฟเพดานในห้องนอน ยีนตัวเดียวกันออกมาเป็นสีน้ำเงินอมเขียวหม่นๆ รอยหนวดแมวที่หน้าตักกลืนไปกับเงา ส่วนรูปที่สองถ่ายตอนสายๆ ข้างหน้าต่างบานใหญ่ สีครามกลับมาเป็นครามจริง เห็นเส้นเฟดเป็นริ้วชัดทุกเส้น ไม่มีอะไรเปลี่ยนนอกจากแสง

คนที่ใส่ยีนจนรอยเฟดจากการเบรกอินเริ่มขึ้นชัด มักอยากเก็บภาพไว้ดูพัฒนาการ หรือใช้ประกอบตอนขายต่อ ขั้นตอนต่อไปนี้เน้นการถ่ายผ้าระยะใกล้ให้เห็นเนื้อผ้าและรอยซีดตามจริง ไม่ใช่การถ่ายรูปชุดทั้งตัว

ขั้นที่ 1: เลือกแสงที่อ้อมมาจากหน้าต่าง

แสงที่เหมาะที่สุดคือแสงกลางวันที่ไม่ได้ส่องตรงลงบนผ้า วางกางเกงไว้ใกล้หน้าต่างแต่ไม่ให้แดดตกกระทบ แสงที่สะท้อนเข้ามาจะนุ่ม เงาไม่แข็ง สีใกล้ความจริงที่สุด

หลีกเลี่ยงแฟลช เพราะแฟลชทำให้ผิวผ้าแบน เนื้อผ้าลายทแยงหายไป และมักมีจุดสว่างจ้ากลางภาพ ไฟในบ้านหลายดวงที่สีต่างกันก็ควรปิดให้หมด เหลือแสงจากหน้าต่างอย่างเดียว

ขั้นที่ 2: จัดฉากหลังให้เรียบที่สุด

ปูผ้าหรือกระดาษสีเรียบไว้ใต้กางเกง สีเทาอ่อน สีขาวนวล หรือไม้สีอ่อนใช้ได้ดี ฉากหลังที่มีลายหรือมีสีจัดจะทำให้กล้องปรับสีเพี้ยน และดึงสายตาออกจากรอยเฟด

จัดผ้าให้เรียบในจุดที่จะถ่าย แต่ไม่ต้องรีดจนรอยยับตามธรรมชาติหายไป เพราะรอยพับตรงหน้าตักและหลังเข่าคือที่มาของรอยหนวดแมวและรอยรังผึ้งที่เราอยากเก็บ

ขั้นที่ 3: ถ่ายทั้งมุมตรงและมุมเฉียง

มุมตรงคือการถือกล้องขนานกับผ้า ใช้เก็บภาพรวมของรอยเฟดว่ากระจายอย่างไร เช่น รอยหนวดแมวทั้งแนวที่หน้าขา หรือรอยรังผึ้งเป็นชั้นหลังเข่า

มุมเฉียงคือเอียงกล้องให้แสงจากหน้าต่างพาดผ่านผิวผ้า มุมนี้จะเห็นเท็กซ์เจอร์ของผ้าชัดขึ้นมาก ทั้งลายทแยง ตะเข็บนูน และความต่างระดับของสีระหว่างสันรอยพับกับร่องลึก ถ่ายใกล้ๆ ตรงขอบกระเป๋า ตะเข็บข้าง และปลายขาก็ช่วยให้คนดูเข้าใจสภาพผ้าได้ดี ซึ่งเป็นส่วนที่บอกได้ด้วยว่ายีนตัวนั้นผ่านงานซักและฟินิชแบบไหนมา

ขั้นที่ 4: วางของสีขาวไว้ในเฟรมเพื่อเทียบสี

วางกระดาษขาวหรือผ้าขาวไว้ที่มุมภาพหนึ่งช็อต ของสีขาวนี้ช่วยสองเรื่อง เรื่องแรกคือกล้องจะใช้มันเป็นจุดอ้างอิง ทำให้สีครามไม่ออกอมเหลืองหรืออมม่วง เรื่องที่สองคือคนดูรูปเห็นได้ทันทีว่าสีขาวในรูปขาวจริงไหม ถ้าขาวเพี้ยน สีกางเกงก็เพี้ยนเท่ากัน

อย่าใช้ฟิลเตอร์ที่เปลี่ยนโทนสี การปรับความสว่างเล็กน้อยให้ใกล้กับที่ตาเห็นยังพอได้ แต่การดันสีครามให้เข้มหรือสดขึ้นจะทำให้ภาพไม่ซื่อตรงกับของจริง โดยเฉพาะเมื่อใช้รูปประกอบการขาย

ขั้นที่ 5: เปิดดูบนจอมากกว่าหนึ่งเครื่อง

ภาพเดียวกันอาจดูต่างกันบนจอคนละแบบ จอที่ปรับความสว่างสูงทำให้สีครามดูอ่อนลง จอที่ตั้งโหมดสีอุ่นทำให้ครามอมเขียว ลองเปิดดูบนมือถือและบนคอมพิวเตอร์ แล้ววางกางเกงตัวจริงไว้ข้างๆ เทียบด้วยตาตัวเอง

รูปที่เก็บรายละเอียดได้ทั้งในส่วนสว่างและส่วนมืด จะยิ่งดูต่างกันชัดบนจอที่รองรับการแสดงผลช่วงสว่างกว้าง ใครสนใจว่าจอแต่ละแบบแสดงภาพต่างกันอย่างไร ลองอ่านความต่างของค่ารีเฟรชเรตกับ HDR บนจอทีวีประกอบได้

ถ้าคุณเป็นฝ่ายซื้อ ความต่างระหว่างภาพกับของจริงเป็นเรื่องที่ต้องระวังเช่นกัน ซึ่งมีวิธีอ่านภาพอยู่ในเรื่องสีกางเกงในรูปร้านค้ากับของที่ได้รับไม่ตรงกัน

ลองเปิดอัลบั้มในเครื่องตอนนี้ แล้วหารูปยีนตัวที่ชอบที่สุดสักรูป สีในจอตรงกับกางเกงที่แขวนอยู่ในตู้จริงหรือเปล่า